Perşembe, Mayıs 28, 2009 - Mutluluğu Dışarda Arayanlar..
Mutluluğu dışarda arayan bay ve bayanlar kendinize sunulmuş onca güzellik içinde yaşarken hiç düşündünüz mü; evinizdeki eşinizi ve zamanı evinizdeki eşlerinize ayırmış olsaydınız neler kazanacağınızı... Bu şekilde davranarak neler kaybedeceğinizi bir teraziye koyun ve düşünün derim.
Evli bir kadın yada erkeğin heyecanı 3. şahıslarda araması sonucunda bazı örf ve adetlerimizi yitirdiğimizin farkına varmalıyız. Kendilerinden sonra gelecek nesile çok kötü örnek olmaktalar.
Duygu Asena'nın bir yazısı vardı; "Komşunun tavuğu komşuya kaz görünür" misali, yıllar önce okumuştum aklımda kaldığıyla yazayım:
Sabah işine giden adam komşusuyla karşılaşır, komşu bayan gayet şıktır, sevimli bi şekilde "günaydın" der. Adam da ona aynı tebessümle "günaydın" der ve içinden geçirir "kadına bak ne kadar sevimli ve de tertemiz giyinmiş", Komşu kadın da aynı şekilde "ne kadar beyefendi ve de güler yüzlü, oysa benim eşim eşofmanlarla evinde üstüne diş macunu sıçratmış pasaklının teki" der oysa ki kendi eşi de dışarda aynı şekildedir.
Bir başka benzer olay iki araç aynı anda benzincide karşılaşır.Aracın tekinde sarışın çok güzel bir bayan ve eşi, diğer araçta ise esmer çok güzel bir bayan ve eşi vardır.
Esmer bayanın yanındaki adam diğer araçtaki sarışın kadına öyle bir bakar ki, esmer kadın eşinin sarışın kadına nasıl da içten baktığını farketmiştir. O an da birde ne görür sarışın kadının yanındaki adam da kendisine bakmıyor mu! Utanarak başını öne eğer, sonra eve giderler. Evde eşine ilgi gösterdiği halde eşinin kendisiyle hiç ilgilenmediğini görür ve gözünden iki damla yaş düşer.
Bu iki kısa hikaye de aslında aynı şeyi anlatıyor. Evliliklerde 3. şahıslara gösterilen ilginin onda biri eşinize gösterilse boşanmaların asla olmayacağını..... Komşunun tavuklarına bakacağınıza, kendi tavuklarınızla ve civcivlerinizle ilgilenin derim ben.
Herkesin mantıklı, mutlu ve huzurlu birliktelikler yaşamasını dilerim. :)
Eci
|
|
Yorum (6) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
Pazartesi, Şubat 23, 2009 - Yalnızlık
Bu günlerde o kadar içim daralıyorki çok yalnızmışım bunu anladım.Hayat ne kadar garip değilmi?Bu gün canım Annemin 52 .günü bu gün olan mevlüt toplantısında eskiden kardeşim abim gibi gördüğüm kuzenim beni yanına çağırdı ve sevgiyle kucakladığında ilk kez bu kadar çok sevgiye ilgiye ihtiyacımın olduğunu ve bunun eksikliğini duyduğumu bana hatırlarlattı .
O kadar yalnızmışım ki bir yakınımın çocuklarım dışındaki bir yakınımın beni sevgiyle kucaklaması ve nasılsın demesi beni tarifsiz mutlu etti.
Oysaki ben yıllarca açmışım sevgiye yakınlarımın sevgisine demekki benim dışa vuşum buymuş insanlara şakalar yapmam onlarıo güldürebilmek kendimde olan eksikliğin onlarda olmamasıymış.Bunu anladım kendimi kendim keşvettim yine kimse benim neden sabahlara kadar oturup öğlene kadar yattığımı bilmiyordu......Bilemezdide .....
Bilmesi de gerekmezdi Bir anne neden bunu yapar anlıyamazdı da......
Yıllar öncesi geceleri sabahlara kadar camda eşimi beklerken ben herkes kendi halinde
nasılsa bu rahat diye düşünürken bende bir eksiklik vardı bu para değildi sevgiydi.
Hayatta evt her şey eş değildi insan çok sevdiği eşini kaybedebilir o kişi artık onu sevmiyebilir sevgisi bitebilir bunların bilincideyim fakat çok sevdiği yakınları aynı anadan babadan olan yakınları damı sevemezdi?? terkeder hiç mi onu anlamak istemez hiçmi onun yaşadıklarını acaba bende yaşasam nasıl bir piskolojiye sahip olabilirim diye düşünemezdi.Hayatta insan aç kalabilir her türlü çalışıp karnını doyurabilir ...Fakat sevgiyi hiç bir şekilde ne parayla ne çalışarak alabilirdi. Onlardan hiç bir şey istemedim sadece sadece ''ben varım ben burdayım yanındayım'' demelerini isterdim.Yanımda olmalarıda gerekmiyor bunu bir telefonla yada ne bilim gördüklerinde beni sevdiklerini hissettirmelerini çok isterdim.Her söylediğim her konuştuğum bu güne kadar yanlış anlaşıldı ben her zaman onların gözünde kişiliksizmişim gibi ezik oldum ezik olmadığımın farkındayım ama ne yazıkki hepsi benden büyük saygımı göstermek için anlaşılamayacağımı bildiğim için hiç karşılık vermedim.Sadece ve sadece ne olursa olsun beni de anlamalarını isterdim ne yazıkki anlatamadım anlatamazdımda anlıycak kimseyi göremiyordum çünkü herkes kendi açısından bakıyordu. birkezde karşı tarafın açısından bakmayı deneyen yoktu. Herkes haklıydı ben hep haksızdım.
Benim neler yaşadığımı sormamışlardıda dışardan görünen fosforlu hayatın içinde ben
altında arabası olan keyfi yerinde bir insandım....
Hasta olduğumu söylediğimde inanmamaları beni yıktı.
Bu yalan bile olsa hiç mi değerim yoktu bir aranıp nasılsın denilmedi.yada yanıma gelinmedi.
Ben olsaydım koşardım....
Neyseki kızımın yapmış olduğu şehriye çorbasıyla yanına iliştirdiği limon benim çok ta yalnız olmadığımı gösterdi.
................Teşekkürler canım kızım Teşekkürler canım yavrum iyiki varsınız yoksa yaşamamın anlamı olmazdı. Sizi çok seviyorum Allah her zaman yanınızda olsun sizi korusun.
.....................................ecii.................
|
|
Yorum (13) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
Salı, Ocak 6, 2009 - Canım bitanemm annem...
Anneciğim biliyormusun? Sana doyamadım... çünkü sen bizler için hep çalışmak zorunda kaldığında, ben sana hasret büyüdüm seni çok fazla göremedim. Sana hep hasrettim, fakat sen buna mecburdun. Bizlere bakmak için çalışmak zorundaydın yemedin hep yedirdin,giymedin hep giydirdin.Bizleri büyütebilmek için verdiğin çabayı unutamam.Beni çalışabilmen için anneanemlere bırakmak zorunda kalışını ne kadar acılar çektiğini unutamam . Ben üç yaşlarındaydım sanırım o yaşa ait bir resmim yok fakat dayımın çocukları benim suratımda lastiği bir ucundan tutup diğer ucunu bıraktıkları zaman canımın yanışı hala içimde .Çok canım yandığında ağlıyarak koridora koşuşumu dün gibi hatırlıyorum . Sobanın yanında bir ayna vardı .O aynada kendimi görmüştüm. Sapsarı saçlarım biraz bakımsız taranmamış saçlar ve sümük salya birbirine karışmış bir halde kendimi görmüştüm. Tam o sırada sen.... Anneciğim evt sen gelmiştin.... Beni görmeye ve beni o halde gördüğünde Annelik duygularınla sinirlenip o kış günü sırtına alıp doğru köye götürüşünü unutabilirmiyim? Yerlerde yarım metreden fazla kar vardı çekmiş olduğun acılar hep bizlere güzel bir hayat sunmak içindi nasıl unutulur bunlar yaşadıkların senin. Sen bizler için her şeyi yaptın.Hakkını helal et canım annem.
Mekanın cennet bahçesine dönüşsün çünkü sen buna layık bir annesin.
|
|
Yorum (15) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
Cumartesi, Ekim 18, 2008 - Canım Arkadaşlarıma ..........
Canım arkadaşlarım bu aralar netten uzaklaşmak durumundayım.Nedeni canım annemin çok rahatsız olması sizlerin beni anlıyacağınızı umut ediyor ve blog çalışmalarıma ara vermek durumunda olduğumu bilmenizi istiyorum. Sizleri çok özliyeceğim.
....................S.E.V.G.İ.L.E.R.İ.M.L.E..............
ECİ
|
|
Yorum (25) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
|
